Leczenie zespołów ucisku naczyniowego
4.8
(10)
To change the language click on the British flag first

Zespoły ucisku naczyniowego są powodowane przez silną lordozę lędźwiową.
Pierwsze kroki do zmniejszenia objawów po dokładnej diagnostyce mają zatem na celu zmniejszenie lordozy.
Można to osiągnąć poprzez określone postawy ciała, które mają na celu zmniejszenie przechylenia miednicy do przodu. Przechylenie miednicy rozwija się w wieku około 12 miesięcy, kiedy dzieci zaczynają chodzić. Młodsze dzieci nie przechylają miednicy do przodu, ponieważ leżą na plecach lub brzuchu ze zgiętymi biodrami albo pełzają lub pełzają. W tych pozycjach ciała biodra pozostają zgięte.
Dopiero na początku wyprostowanej postawy i chodu dwunożnego zaczynają przeciągać biodra, aby górne uda i kolana były w jednej linii z plecami. Można to osiągnąć tylko przez przekręcenie całej miednicy do przodu, co powoduje tzw. pochylenie miednicy do przodu. Rozciąganie stawów biodrowych bez przechylenia miednicy jest niemożliwe, ponieważ ciasne wiązadła w obrębie torebki stawowej stawu biodrowego uniemożliwiają ruch kości udowej o więcej niż 45° czaszkowo lub doogonowo w stosunku do linii wahadła stawu biodrowego. Linia wahadła jest pod kątem 90° w stosunku do kierunku kręgosłupa. Tak więc ludzie są jedynymi zwierzętami z lordozą. Po szczegóły patrz moje wyjaśnienie pod sekcją lordoza.

Uzasadnieniem dla leczenia ucisku naczyniowego jest więc zmniejszenie lordozy poprzez zgięcie bioder. To natychmiast zmniejsza ból i dyskomfort. Takie postawy ciała nie mogą być utrzymywane przez dłuższy czas. Ale przynajmniej w ostrej sytuacji przynosi to pewną ulgę.
W celu osiągnięcia dłuższych efektów należy wzmocnić mięśnie wokół kręgosłupa. Ich wewnętrzne napięcie zmniejsza przednie i tylne skrzywienia kręgosłupa, a tym samym zmniejsza lordozę. Pomocne są wszelkiego rodzaju ćwiczenia fizyczne, które wzmacniają mięśnie tułowia i pośladków.

W niniejszym artykule wyjaśniono niektóre ćwiczenia, które mogą pomóc w takiej sytuacji.

Często zaleca się stosowanie stentów, zamykanie zatkanych żył i usuwanie bolesnych organów. To może być śmiertelny błąd.

Jeśli fizykoterapia jest niewystarczająca do zmniejszenia objawów do znośnej kwoty, następnie należy rozważyć leczenie medyczne i chirurgii.

Każde leczenie wymaga dokładnej, kolorowej diagnostyki sonograficznej dopplerowskiej wszystkich ewentualnie występujących zespołów uciskowych. Różnica polega na tym, że w grę wchodzą żyły, tętnice lub jelita. Istotne jest również, jaka kombinacja ucisków jest obecna u danej osoby. Zespoły uciskowe wpływają na siebie nawzajem i musi to być brane pod uwagę przy odpowiednim leczeniu.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?